У айчыннай гістарыяграфіі гісторыі Беларусі, здаецца, няма больш цмянай і забытай тэмы. як гісторыя прывілеяваных саслоўяў («станаў») за межамі іх непасрэднай сацыяльна-эканамічнай дзейнасці. Гісторыя Беларусі (у адрозненне ад іншых еўрапейскіх краін, дзе дзейнічалі знакамітыя вяльможы, рымскія папы — апекуны высокага Рэнесанса, князі і манархі) выглядала скажонай і збедненай. Між тым свецкі, шляхецкі стан у своеасаблівых умовах Беларусі, Вялікага княства Літоўскага, Рэчы Паспалітай адыграў адносна больш значную ролю ў гістарычнай эвалюцыі гэтага рэгіёна Еўропы, чым у шмат якіх іншых краінах старога кантынента. дзе раней і выразней на гістарычнай арэне выявілася дзейнасць трэцяга саслоўя і склаўся ўстойлівы саюз бюргерства і вярхоўнай улады. Читать далее »

Теги: , ,

31
Янв

Старажытныя беларускія шляхецкія роды

   Автор: admin   Рубрика: Статьи

A
Абадовіч, Абакановіч, Абаленскі, Аберучаў, Абламовіч, Абламоўскі, Аблачынскі, Абніскі, Аборскі, Абрамовіч, Абрамоўскі, Абрампальскі, Абрыцкі, Абуховіч, Абухоўскі, Авярковіч, Аганоўскі, Агінскі, Агонь, Агрызка, Адамовіч, Адашовіч, Адахоўскі, Адзінец, Адляніцкі, Адноўскі, Адольскі, Адольф, Адорскі, Азаровіч, Адравонж, Адынец, Ажахоўскі, Ажэльскі, Азанчэўскі, Азаркевіч, Азямблоўскі, Азямбоўскі, Акаловіч, Акінчыц, Аколаў, Аксак, Акулевіч, Акуліч, Акушка, Акшэўскі, Алдакоўскі, Александровіч, Алендзкі, Аленскі, Алецкі, Алеша, Алізаровіч, Алісевіч, Аліфіровіч, Аліфяровіч, Альляк, Альбікоўскі, Альпінскі, Альхімовіч, Альшэўскі, Алявінскі, Алякевіч, Алянкевіч, Аляхновіч, Аляшкевіч, Амбражэвіч, Амброк, Амяцінскі, Анашковіч, Ангірскі, Андраеўскі, Андрайковіч, Андрусевіч, Андрушкевіч, Анікевіч, Анісовіч, Аніхімоўскі, Анкудовіч, Аношка, Антаневіч, Антушэвіч, Ануфровіч, Анцута, Анцыпа, Апока, Апухцін, Арамовіч, Арасімовіч, Арахоўскі, Арашкоўскі, Аргун, Ардынец, Аржаноўскі, Аржахоўскі, Арлоўскі, Арол, Арсеньнеў, Арцімовіч, Арціхоўскі, Арцішэўскі, Аршанеўскі, Арымовіч, Арэльскі, Арэшка, Арэшкавіч, Асавецкі, Асіповіч, Асіпоўскі, Аскерка, Асмалоўскі, Асмольскі, Асоска, Асоўскі, Астаневіч, Астаньковіч, Астахевіч, Асташкевіч, Асташэвіч, Астражэнцкі, Астраменцкі, Астрожскі, Астроўскі, Астрэйка, Асухоўскі, Асяеўскі, Асяндоўскі, Асяцімскі, Атэнгаўз, Аўгустоўскі, Аўгусьціновіч, Аўлачымскі, Аўсяны, Аўтушкевіч, Афанасовіч, Аханка, Ахатніцкі, Ахацімскі, Ахрымовіч, Ачакоўскі, Ачапоўскі, Аш, Ашторп, Ашчэўскі. Читать далее »

Теги: , ,

30
Янв

Рунические знаки в Польской геральдике

   Автор: admin   Рубрика: Статьи

Буквы, которыми пользовались в средних веках северные народы, преимущественно скандинавские, называются рунами.
РУНА (Runa – тайна, таинственные знаки) письмена, бывшие в употреблении у гото-германских племен. Древние скандинавы вырезали руны на камнях; таких надписей сохранилось множество. Эти надписи редко относятся к историческим лицам, но служат лишь пояснением нравов и обычаев бывших обитателей севера и имели первоначально религиозное употребление. Читать далее »

Теги: , ,

Слово «герб» (herb), производное от немецкого «erbe» в значении «наследство», проникло в польский язык через посредство чешского. В Польше первое его упоминание относится к 1415 году, где оно зафиксировано в документах королевской канцелярии. В средневековых польских документах также упомянуты такие геральдические термины как, например, «arma» (щит с гербом), «clenodium» (клейнод, нашлемник) и «proclamatio» блазонирование (описание герба). Читать далее »

Теги: , , ,